Sebnem Ünal

    Geçen bir yılın ardından yine bir iç dökümü için buradayım. Her yılın sonunda bunu yapıyor olmak tazelenmek gibi geliyor bana. İki buçuk yıldır gurbette ailemden uzakta görev için başka bir şehirde yaşıyorum. Farklı bir şehre gideceğim belli olduğunda şunları yazmıştım: "Hayatın bana ne getireceğini ve benden ne götüreceğini bilmediğim bir yoldayım. Tüm zorluklara, hüzünlere karşın içimde tarif edemediğim bir heyecan var. Bir kıpırtı. Ben bu yola kendim cesaret edip çıkamazdım belki ama kader bir noktada bir şeyler için vesile oldu. Kalbimin en derininde bir ses burada olmamın bir sebebi olduğunu ve bana çok şey katacağını söylüyor. Bazen zihnim ne kadar zorlansa da durumu algılamakta kalbim bundan emin. 2023 benim için yerinin ayrı olduğu bir yıl oluyor. Şöyle özetleyebilirim:  -Bu yıl kendimin en yıpranmış ama aynı zamanda en güçlü versiyonu ile tanıştım.✨ Ve aynı zamanda 2023 kendimi daha çok keşfedeceğim; insanları, hayatı daha çok fark edeceğim bir yolculuğu...

Okuduğum kitapta ilgimi çeken bir alıntıyı paylaşacağım:  “Her kim en iyisi olduğuna hükmettiği şeyi yapmaktan asla geri kalmadığı için vicdanı tarafından ayıplanmayacak şekilde yaşarsa onu mutlu kılacak öyle güçlü bir tatmin elde eder ki tutkunun en şiddetli çabaları bile ruhunun dinginliğini bozmaya güç yetiremez.”  (Ruhun Tutkuları - Descartes) Aldığımız kararların ve attığımız adımların vicdanımızı rahatsız etmeyecek şekilde olması ve bir adım atarken onun en iyisi olduğuna inanarak yapmanın etkisine vurgu yapılmış. Aslında bu bilinçli ve farkında olan yani kendisini tanıyan birinin yapacağı şeydir. Hayat bizim, aldığımız kararlar bizim. Bunları yaparken dış etkenlerden ne kadar etkileniyoruz, sonuçlarını ne kadar düşünüyoruz? Ya da bir şey yaparken karşımızdaki insanı ne kadar görüyoruz? Bizim dışımızda da bir hayat var. Burada da eğer vicdanımıza uygun bir hayat yaşarsak aslında pişmanlık ve keşkelerin getirdiği üzüntüden de daha az etkileneceğimize vurgu yapılıyoruz d...